بابها » و بقول آن جناب : « من كنت مولاه فعليّ مولاه » بدان نايل و مفتخر گشت ، با فضايل بىشمار ديگر . 8 - علاء الدين ابو المكارم سمناني ، بياضي ، مكَّي ، متوفاى 736 در « العروة الوثقى » گويد : و ( پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ) بعلى - بر او باد درود و درود فرشتگان گرامى - فرمود : « أنت منّي بمنزلة هارون من موسى و لكن لا نبيّ بعدى » و در غدير خم بعد از حجة الوداع ( مشرف ) بر گروهى از مهاجر و انصار در حالى كه شانهء او را گرفته بود فرمود : « من كنت مولاه فعليّ مولاه ، اللَّهم وال من والاه ، و عاد من عاداه » و اين حديثى است كه علماء حديث عموما ) بر صحت آن اتفاق دارند در نتيجه او ( على عليه السّلام ) آقا و سرور اولياء گرديد ، و قلب او بر قلب محمّد عليه التحية و السلام بود ، و به اين سرّ اشاره نموده است سرور صديقين رفيق و همراه غار پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ابو بكر هنگامى كه ابا عبيدهء جراح را براى طلب حضور او ( على عليه السّلام ) فرستاد به اين گفتار : اى ابا عبيده ، تو امين اين امّتى تو را ميفرستم بسوى كسى كه در مرتبه هم طراز است با كسى كه ديروز او را از دست داديم ( پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ) ، سزاوار است كه با او بحسن ادب سخن بگوئي . 9 - طيبى ، حسن بن محمّد ، متوفاى 743 در « الكاشف » در شرح حديث غدير گويد : قول او ( پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ) « انّي أولى بالمؤمنين من انفسهم » يعنى همانا من اولى ( سزاوارتر ) هستم باهل ايمان از خود آنها ) قصد آنحضرت ( مدلول ) قول خداى تعالى است : * ( النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ ) * ( اين جمله از آيه ) اطلاق دارد و دانسته نشد كه باهل ايمان از خود آنها بچه چيز اولى است ؟ لذا پس از آن مقيّد ساخت ( به اين جمله ) : * ( « وَأَزْواجُه أُمَّهاتُهُمْ » ) * تا اعلام فرموده باشد كه آن جناب بمنزلهء پدر است ، و قراءت ابن مسعود رضى اللَّه عنه اين معنى را تأييد مىكند ، او چنين قراءت كرده : « النبيّ أولى بالمؤمنين من أنفسهم و هو أب لهم » . و مجاهد گفته كه : هر پيغمبرى پدر امّتش مىباشد و به همين جهت و مناسبت مؤمنين برادران يكديگر شدند پس در اين هنگام در قول پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله : « من كنت مولاه فعليّ مولاه » در بودن او